DE VIJAND IS BINNEN!

Is de besmetting een feit? Dan vermenigvuldigen de virussen en bacteriën zich razendsnel terwijl ze zich een weg doorheen uw lichaam banen. Tijdens hun aanvalsdrift ontzien ze niets of niemand. Hoe gaan bacteriën tewerk? We volgen het aanvalsplan van pneumokokken op de voet. Lees en huiver!

Stap 1: de voorhoede De pneumokokken komen vaak binnen via de neus. Daar wachten ze geduldig af, tot onze ademhaling hen naar de achterkant van onze neus voert. Dat kan soms weken of maanden duren. We noemen dit ‘gezond dragerschap’.

Stap 2: de eerste prik Zitten ze achteraan de neusholte? Dan openen ze soms de vijandigheden. Onze neus bevat een vlies met trilhaartjes en slijm dat stofdeeltjes en indringers tegenhoudt. De pneumokok bestookt dit vlies met een chemische stof die de trilhaartjes achteraan in de neus vernietigt: de weg naar onze bloedbaan ligt nu wijd open.

Stap 3: vermenigvuldig en heers De pneumokokken vallen aan in alle hevigheid. Om het half uur verdubbelen ze in aantal. Elke minuut vorderen ze in onze bloedvaten. Hun einddoel kan bijvoorbeeld de hersenvliezen en de longen zijn.

Stap 4: alle hens aan dek! Natuurlijk laat ons lichaam de bacteriën niet zomaar begaan. Witte bloedcellen gaan in de tegenaanval. Maar het is een ongelijke strijd. Vaak sneuvelen wel heel wat pneumokokken, maar is ons lichaam niet opgewassen tegen de overmacht.

Stap 5: rood alarm Het gevecht tussen witte bloedcellen en bacteriën woedt in alle hevigheid. En dat merken we duidelijk aan ons lichaam: koorts, duizeligheid, braken, een ziek gevoel … soms ontstaat er zelfs bloedvergiftiging. Ons lichaam is nu een echt strijdtoneel.

Stap 6: chemische oorlogsvoering De witte bloedcellen laten een chemische stof vrij om de indringers aan te pakken. Hierdoor worden de wanden van de bloedvaten kleverig. De witte bloedcellen blijven aan de wanden kleven en beschadigen ze.

Stap 7: in de val Pneumokokken die sterven, vallen uiteen in gifstoffen. Hierdoor worden proteïnen vernietigd die ons bloed dun houden. Gevolg: bloedplaatjes beginnen te klonteren, kleven op hun beurt aan de witte bloedcellen en versperren zo de doorgang.

Stap 8: grote verliezen Het bloed kan de weefsels niet meer bereiken. Door gebrek aan zuurstof sterven de omliggende weefsels af. De belangrijkste organen worden aangetast. De hartslag verlaagt. Bloed lekt uit de bloedvaten en vormt een onderhuidse uitslag. In dat geval spreekt men ook van bloedvergiftiging.

Stap 9: de vijand overwint De hardnekkigste pneumokokken hebben intussen bv. de hersenen bereikt en dringen door tot in de hersenvloeistof. Het hersenvlies raakt ontstoken en de druk op de hersenen neemt sterk toe. Hierdoor kunnen er ernstige zenuwbeschadigingen optreden zoals doofheid, verlammingen en mentale of geestelijke achterstand. Soms kunnen we zelfs overlijden.